Welkom leesmevoor lezer!

Registreer jezelf (Ontdek de voordelen)  |   Wachtwoord vergeten?

Digitale prentenboeken
IJsje voor een meisje

In dit digitale prentenboek zeurt Roos bij haar moeder om een hoop muntjes. Zo kan ze een groot ijsje kopen op de markt. Maar op weg naar de ijscokar komt ze anderen tegen die ze met een muntje kan helpen. Kiest ze voor haar grote ijsje? Of wil ze toch met anderen delen?

Auteur: Sanne Miltenburg
Illustrator: Sanne Miltenburg
Verteld door: Bep Miltenburg

Deel deze site met je vrienden en vertel hoe leuk voorlezen is!

Om dit digitale prentenboek "IJsje voor een meisje" op leesmevoor.nl te kunnen voorlezen heb je de laatste Flash speler nodig,
die je hier gratis kunt ophalen:
Get Adobe Flash player

Marouane plast

15 januari 2017, 17:25

Marouane plast en poept in zijn broek

zapp wekjournaal

3 oktober 2016, 19:52

echt een heel mooi boek
complimenten !!!

sabir

27 juni 2016, 16:51

leuk

milan

25 april 2016, 13:32

super kut man

enzo

14 april 2016, 14:52

#SO SUCKS HOOR STOM (!_!)/ KUT

Plaats een reactie

Lees voordat je een reactie plaatst onze nettiquette.

Digitale prentenboeken - IJsje voor een meisje
Link: www.leesmevoor.nl/digitale-prentenboeken/ijsje-voor-een-meisje.htm


Het is middag, buiten schijnt de zon.
"Lieverd, trek je schoenen eens aan," zegt mama.
'We gaan even naar de markt."
Roos heeft geen zin. "Ik wil thuisblijven!", brult ze.
Het helpt niks, ze moet gewoon mee.
Bij de groentekraam zoekt mama glimmende appels uit.
Roos kijkt boos rond.
Wat is het hier saai.
Er zijn niet eens ballonnen!
Ook geen springkussen.
Maar dan ziet ze de ijscokar.
Aan de overkant van het plein.
"Mag ik een ijsje, mama?"
Ze trekt aan mama's rok.
Mama geeft haar één muntje.
"Da's veel te weinig", zucht Roos.
"Ik wil het aller-aller-aller-allergrootste ijsje."
Mama zucht. Maar dan geeft ze toch vier muntjes.
Roos loopt snel naar de ijscokar.
Want wat als het grootste ijsje al op is?
Op het plein zit een zanger.
Hij doet erg zijn best, maar hij zingt vals!
Auww! Wat doet dat pijn aan haar oren.
Iedereen loopt de zanger snel voorbij.
Ze maken zelfs grapjes over hem.
Niemand gooit geld in zijn hoed.
Roos houdt haar muntjes stevig vast.
"Ze zijn van mij!", denkt ze.

Voor het allergrootste ijsje.

Maar ja, de zanger kijkt wel erg verdrietig.

"Alsjeblieft" zegt Roos toch maar.
"Voor jou, omdat je zo mooi zingt."

En ze geeft de zanger één muntje.

De zanger lacht en hij begint weer te spelen.

Roos holt er snel vandoor.

De muziek klinkt nog steeds vals,
maar ze wordt er wel vrolijk van.
En nu heeft Roos nog drie muntjes.
Op de stoep zit een jongetje.
Zijn wangen zijn nat van het huilen.
Hij heeft net een lolly gekocht,
een mooie gele met zwarte strepen maar...
Hij heeft hem per ongeluk
in een hondendrol laten vallen. Jakkes!
Roos voelt de muntjes in haar hand zitten.
Ze denkt aan haar grote ijsje.
Ze proeft de aardbeiensmaak
en de chocolade al.
Maar ze vindt het jongetje ook wel zielig.
"Alsjeblieft" zegt Roos dan toch maar.
"Voor jou. Om een nieuwe lolly te kopen."
Ze geeft het jongetje één muntje.
Hij rent meteen naar de snoepkraam.
"Joepie! Bedankt!", roept hij nog.
Roos voelt zich warm worden van binnen.
Maar nu heeft ze nog maar twee muntjes.
Een meisje speelt met een speelgoedauto.
Hij vliegt wild heen en weer.
Maar wat gebeurt er nu?
Haar auto raakt zomaar een wieltje kwijt.
Nu kan hij niet meer rijden.
Roos wiebelt met de muntjes in haar hand.
Ze heeft er nog maar twee.
Waarom loopt ze niet gewoon door?
Straks zijn de ijsjes op.

Maar het meisje is wel erg verdrietig.
"Alsjeblieft", zegt Roos dan toch maar.
"Voor jou. Om een nieuw wieltje van te maken."
Ze geeft het meisje één muntje.
Snel loopt ze verder, voordat ze van gedachten verandert.
Achter haar hoort ze het meisje vrolijk lachen.
Een trots gevoel kriebelt in de buik van Roos.
Nog maar één muntje is er over...
Roos staat voor de ijscokar.
Ze kijkt in haar hand.
Ze heeft nog maar één muntje.
Voor het kleinste ijsje.
De ijscoman kijkt haar vriendelijk aan.
"Wat mag het zijn?" vraagt hij.
Roos zucht. Ze wijst naar het bord.
"Het aller-aller-aller-allerkleinste ijsje." zegt ze.
"Want ik heb maar één muntje."
Roos gaat weer zitten om haar ijsje op te eten.
Ze staart naar het hoorntje in haar hand.

"Wat is het klein", mompelt ze teleurgesteld.
"Had ik al mijn muntjes maar gehouden.
Dan had ik nu een héél groot ijsje."
Maar dan kijkt Roos naar het plein.
De zanger danst in het midden,
met lachende kinderen om hem heen.
Ook het jongetje met zijn nieuwe lolly is erbij.

En het meisje rent weer vrolijk rond
met haar gerepareerde autootje.
Het kleine ijsje smaakt heerlijk.

Tekst: Sanne Miltenburg
Illustraties: Sanne Miltenburg

Op leesmevoor.nl gepubliceerd met toestemming van de rechthebbenden.
Alle rechten voorbehouden.

Meld je aan of registreer je om dit verhaal te kunnen delen.

Volg ons op Twitter, Facebook of Google+ voor het laatste nieuws over de site en onze digitale prentenboeken.

Je hebt je nog niet geregistreerd !

Registreer je en ontvang een bericht als we een nieuw prentenboek hebben gemaakt.

We hebben nog een heleboel nieuwe verhalen en functionaliteit in petto!

Ontdek alle voordelen van een registratie.